قوله : لانّ لعانه حجّة كالبيّنة : ضمير در [ لعانه ] به رجل راجع بوده و مقصود از [ حجّت ] حجّت بر زناء زن مىباشد . متن : ( و يتعلق بلعانهما ) معا ( أحكام أربعة ) في الجملة ، لا في كل لعان ( سقوط الحدين عنهما ، و زوال الفراش ) و هذان ثابتان في كل لعان ( و نفي الولد عن الرجل ) ، لا عن المرأة إن كان اللعان لنفيه ( و التحريم المؤبد ) و هو ثابت مطلقا كالأولين ، و لا ينتفى عنه الحد إلا بمجموع لعانه ، و كذا المرأة ، و لا تثبت الإحكام أجمع إلا بمجموع لعانهما . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 2 - و پس از لعان هردو چهار حكم بر لعانشان مترتب مىشود : اوّل : سقوط حدّ از هردو . دوّم : زوال فراش . سوّم : نفى ولد از مرد نه از زن . چهارم : حرام شدن ابدى زن بر مرد . شارح ( ره ) مىفرماين : اين چهار حكم اجمالا متعلّق به لعان زوجين مىباشد نه اينكه در هر لعانى هر چهار حكم مترتّب شود به آنكه حكم اوّل و دوّم كه سقوط حدّ از هردو و زوال فراش باشد در هر لعانى ثابت است ولى حكم سوّم كه عبارت باشد از نفى فرزند از مرد فقط نه از زن تنها در لعانى است كه براى نفى ولد صورت گرفته باشد . و حكم چهارم يعنى تحريم ابدى زن بر شوهر نيز در هر لعانى بطور مطلق ثابت است همانطورى كه حكم اوّل و دوّم چنين مىباشند .